Alocasia

Standplaats en licht

De alocasia wil veel licht, maar indirect. In het wild groeit ze onder het bladerdak, badend in gefilterd licht en nooit verbrand door felle zon. Bij jou past een lichte plek bij een raam op het oosten, of iets terug van een raam op het zuiden, haar goed.

Directe middagzon tekent en verbrandt haar grote bladeren snel, terwijl een te donkere hoek haar doet achteruitgaan, met uitgerekte bladstelen en kleinere bladeren. In ons zwakke winterlicht zet je haar flink dichter bij het raam, of vul je aan met een groeilamp als je het bladverlies wilt beperken.

Water geven

Houd het substraat in de lente en zomer licht vochtig, zonder het ooit te doordrenken. Geef water zodra de bovenste centimeter is opgedroogd, met water op kamertemperatuur, bij voorkeur kalkarm. De alocasia haat langdurige droogte evenzeer als stilstaand water, het is een evenwicht dat je moet vinden.

In de winter verandert alles. De plant vertraagt of gaat helemaal in rust, en haar waterbehoefte stort in. Verminder de giften sterk en laat het substraat tussen twee beurten veel meer opdrogen. Vallen de bladeren en blijft alleen de knol over, houd de aarde dan amper vochtig, nooit doordrenkt, anders rot de rustende knol.

Grond en verpotten

Geef haar een luchtig, doorlatend substraat dat een beetje vocht houdt zonder ooit dicht te slaan. Een mengsel van potgrond, fijne schors en perliet, met een deel kokosvezel, bootst de losse bosbodem die ze graag heeft goed na. Een pot met gaten is onmisbaar.

De alocasia voelt zich goed in een eerder krappe pot, die sneller opwarmt en opdroogt. Verpot in de lente, bij de hergroei, wanneer de wortels onderaan draaien. Dat is ook het moment om de knol te bekijken en eventuele scheuten op te sporen. Vermijd verpotten in volle winterrust, de plant wortelt niet in terwijl ze slaapt.

Temperatuur en luchtvochtigheid

Constante warmte is een voorwaarde voor succes. De alocasia voelt zich goed tussen 18 en 27 graden en houdt niet van plotse schommelingen. Onder 15 graden mokt ze, stopt ze met groeien, en de kou lokt bladval uit.

Ze verdraagt geen vorst en overwintert bij ons nooit buiten. Vermijd koude tocht, slecht geïsoleerde ramen en de buurt van een deur die in de winter naar buiten gaat. Houd haar omgekeerd wat weg van radiatoren, die de lucht uitdrogen die ze zo hard nodig heeft. Een warme, stabiele kamer, bijvoorbeeld een lichte badkamer, doet vaak wonderen.

Snoeien en onderhoud

De alocasia snoei je niet om vorm te geven. Knip enkel de vergeelde of verdroogde bladeren aan de voet af, met schoon gereedschap, naarmate ze verwelken. Het is normaal dat een oud blad wijkt wanneer een nieuw zich ontrolt, de plant houdt altijd maar een beperkt aantal bladeren tegelijk.

In de herfst en winter kan dat vergelen versnellen tot het volledige bladverlies. Knip de bladsteel pas af wanneer hij zacht en duidelijk geel is, niet eerder: zolang hij groen is, voedt hij nog de knol. Draag handschoenen bij deze handelingen, want het sap is irriterend.

Ziekten en plagen

In ons klimaat komt het ongemak vooral van te veel water en te droge lucht. Te gulle watergift in de winter doet de wortels en de knol rotten: slappe bladeren, algemeen vergelen, een geur van bedorven aarde. De remedie is laten opdrogen, uitpotten om de knol te bekijken en de zachte delen wegsnijden.

De droge lucht van onze verwarmde interieurs bevordert spintmijten, die de onderkant van de bladeren aanprikken en fijne webben achterlaten. Let ook op dopluizen en bladluizen. Een goede luchtvochtigheid, regelmatig afgeveegd blad en aandachtige controle houden die aanvallen in toom. Vlekken op de bladeren verraden vaker te kalkrijk water of een wortelprobleem dan een echte ziekte.

Vermeerdering

De alocasia vermeerder je door de knollen te delen, niet door steel- of bladstek. Bij het verpotten in de lente maak je de kluit voorzichtig los: vaak vind je kleine broedknollen of scheuten die aan de hoofdknol hangen. Maak ze los met wat wortels.

Plant elke scheut in een klein potje met licht substraat, houd warm, bij gedempt licht en in een vochtige sfeer, en wees geduldig: de start is traag en grillig. Een doorzichtige afdekking of een minikas houdt de vochtigheid die de hergroei bevordert. Werk altijd met handschoenen, want het sap en de knollen zijn irriterend.

Giftigheid

De hele plant is giftig. Alocasia’s bevatten calciumoxalaatkristallen, sterk irriterend, aanwezig in de bladeren, de stelen en het sap. Gekauwd of ingeslikt veroorzaakt een blad een intens brandend gevoel in mond en keel, overvloedig speeksel, zwelling van de lippen en de tong, soms slikproblemen. Contact van het sap met de huid of de ogen kan gevoelige mensen irriteren.

Houd de plant buiten bereik van jonge kinderen en huisdieren, katten en honden in het bijzonder, die graag aan de bladeren knabbelen. Bij inname spoel je de mond, laat je wat drinken en neem je contact op met een arts, het antigifcentrum of een dierenarts. Draag handschoenen bij het verpotten of delen en was daarna je handen, vooral voordat je je gezicht aanraakt.

Onderhoudskalender maand per maand

De tips van Green Hub

• Gooi nooit een alocasia weg die haar bladeren in de winter heeft verloren. Zolang de knol stevig is, slaapt ze gewoon en loopt ze in de lente weer uit.
• De luchtvochtigheid is de sleutel tot succes. Een lichte badkamer, een groep planten of een schaal met vochtige kleikorrels is beter dan een droge, oververhitte kamer.
• Geef water op de droogte van het substraat, nooit uit gewoonte. Te veel water, vooral in de winter, doet de knol rotten en doodt meer alocasia’s dan dorst.
• De hele plant is giftig door haar calciumoxalaten. Zet ze buiten bereik van kinderen en dieren en draag handschoenen om te snoeien of te delen.
• Geef haar in de winter zoveel mogelijk licht, desnoods met een groeilamp: vaak maakt dat het verschil tussen haar blad behouden of in rust gaan.