Dieffenbachia

Standplaats en licht

De dieffenbachia wil fel maar indirect licht, nooit directe zon. Achter een raam op het zuiden tijdens de warme uren verbranden haar grote bladeren en krijgen ze ontkleurde vlekken. Ideaal is een lichte kamer, op een à twee meter van een raam op het oosten of westen, of achter een vitrage.

Pas op voor het omgekeerde teveel: in een te donkere hoek vervaagt de mooie romige bontheid, worden de bladeren weer groen en rekken de stengels zich ijl naar het licht. In België, waar het winterlicht zwak is, zet u haar van oktober tot maart dichter bij het raam en draait u de pot elke week een kwartslag om de plant recht en gelijkmatig te houden.

Water geven

De dieffenbachia houdt van een substraat dat fris blijft, zonder ooit in het water te staan. Geef water zodra de eerste een of twee centimeter van de potgrond droog aanvoelen, doordrenk de kluit goed en giet dan de schotel leeg. Stilstaand water op de bodem van de pot laat de wortels rotten, dat is de eerste oorzaak van verlies van deze plant.

In de winter duidelijk minderen: de groei vertraagt en het substraat droogt trager, één keer water om de tien à vijftien dagen volstaat vaak. Gebruik bij voorkeur water op kamertemperatuur, want koud water rechtstreeks uit de kraan geeft een schok aan de tropische wortels. Bladeren die geel en slap worden, wijzen bijna altijd op te veel water, niet op een tekort.

Grond en verpotten

Een potgrond voor groene planten, rijk en luchtig, verlicht met een handvol perliet of schors, past haar goed. Het mengsel moet vocht vasthouden en tegelijk water doorlaten. Een pot met een gat in de bodem is onmisbaar, met een laag kleikorrels zodat de wortels niet in het water staan.

Verpot in de lente, ongeveer om de twee jaar, of wanneer de wortels door de afwateringsgaten komen. Ga over naar een amper grotere pot, want een te grote pot houdt te veel water. Vernieuw bij die gelegenheid elk jaar de bovenste laag potgrond. Trek uw handschoenen aan voor deze klus: het breken van de wortels of een stengel maakt het irriterende sap vrij.

Temperatuur en luchtvochtigheid

De dieffenbachia is een plant van een warm klimaat. Ze gedijt het hele jaar tussen 18 en 24 graden en houdt er niet van onder 15 graden te zakken. Onder 10 graden lijdt ze snel, de bladeren worden bruin en vallen af. Houd haar weg van tocht, klappende deuren en koude ramen in de winter.

De luchtvochtigheid is haar echte achilleshiel bij ons. Ze komt uit een vochtige omgeving en haat de door de centrale verwarming uitgedroogde lucht: de bladrand wordt bruin en droogt uit zodra de atmosfeer te droog wordt. Vernevel het blad meerdere keren per week in de winter, zet de pot op een bed van vochtige kleikorrels, of groepeer uw planten om een vochtiger microklimaat te scheppen.

Snoeien en onderhoud

Het gewone onderhoud is licht. Verwijder gele of beschadigde bladeren geleidelijk aan de basis, met een propere snoeischaar en handschoenen. Wrijf de bovenkant van de grote bladeren regelmatig af met een vochtige doek: stof maakt de bontheid dof en verstopt de ademhaling van de plant.

Na verloop van tijd wordt de dieffenbachia onderaan kaal en krijgt ze een stamvorm, een naakte stengel bekroond met bladeren. U kunt de stengel dan in de lente flink terugsnoeien tot vijftien of twintig centimeter: ze loopt weer uit vanaf de basis. Gooi de afgesneden stukken niet weg, ze dienen om de plant te vermeerderen. Nuttige herinnering bij elke snede: het sap is giftig en irriterend, handschoenen verplicht en handen nadien gewassen.

Ziekten en plagen

De echte problemen komen vooral van te veel water. Een doorweekt substraat laat de wortels en de wortelhals rotten: de plant wordt slap, de stengels worden zacht en bruin aan de basis. Het antwoord is voorkoming, een gedraineerde pot en gematigd water. Bruine vlekken op de bladeren kunnen ook verschijnen bij koud en vochtig weer in combinatie met nat blad.

Wat plagen betreft, bevordert de droge lucht van de verwarming de spintmijten, minuscule mijten die fijne webben spinnen en de onderkant van de bladeren met gele stippen bespikkelen. Ook wolluizen en schildluizen vestigen zich in de bladoksels, als witte wollige klompjes of kleine bruine schildjes. Inspecteer in de winter elke week de onderkant van de bladeren, verhoog de luchtvochtigheid tegen spintmijten, en reinig de wolluizen met een in brandspiritus gedrenkt wattenstaafje.

Vermeerdering

De vermeerdering gebeurt in de lente, bij een verpotting of een snoei. De eenvoudigste methode is stekken van stengelstukken: snijd de kale stengel in stukken van vijf tot acht centimeter, elk met minstens één knoop, laat de stukken een dag drogen, leg ze dan half in een luchtige, vochtige potgrond, warm tussen 22 en 25 graden. Nieuwe scheuten komen binnen enkele weken uit de knopen.

Voor een te hoog en kaal geworden exemplaar geeft afleggen door marcotteren uitstekende resultaten: kerf de stengel onder de bladkroon in, omgeef de wond met een bal vochtig mos gehouden door plasticfolie, en wacht tot er wortels in het mos vormen voordat u onder de wortels snijdt en de kop verpot. Draag handschoenen voor al deze handelingen, want elke snede maakt het irriterende sap vrij.

Giftigheid

Een plant die door heel haar sap zeer giftig is. De weefsels bevatten calciumoxalaatkristallen (rafiden) die zich in de slijmvliezen boren zodra men een stuk blad kauwt: hevige en onmiddellijke pijn, branden, speekselvloed, zwelling van mond, tong en keel, en soms een tijdelijk stemverlies. Dat stemverlies heeft haar de naam stommestok bezorgd. Gevaarlijk voor kinderen, katten en honden, die er uit nieuwsgierigheid aan kunnen knabbelen. Zelfs het contact met het sap irriteert ook de huid en de ogen. Zet haar buiten bereik, draag handschoenen om te snoeien of te verpotten, en was uw handen na het hanteren.

Onderhoudskalender maand per maand

De tips van Green Hub

• Giftig sap: houd de dieffenbachia buiten bereik van kinderen, katten en honden, en trek altijd handschoenen aan om te snoeien of te verpotten.
• Bladranden die in de winter bruin worden? Het is de verwarming die de lucht uitdroogt. Weg van radiatoren en vernevel, of zet de pot op vochtige kleikorrels.
• Een verblekende bontheid en rekkende stengels wijzen op lichtgebrek. Dichter bij het raam zetten, vooral van december tot februari.
• Gele en slappe bladeren: negen keer op tien is het te veel water. Laat de bovenkant van de potgrond drogen tussen twee waterbeurten en giet de schotel leeg.