Aloë vera

Standplaats en licht

De aloë wil zoveel mogelijk licht. De beste plek is de vensterbank van een raam op het zuiden of zuidwesten. Hoe meer licht ze krijgt, hoe compacter, gedrongener en kleurrijker ze blijft, soms roze of bruin getint aan de punten, een teken van een goede ligging. In het licht stroomt het sap en blijft de plant stevig.

In een donkere hoek verpietert de aloë: de bladeren worden langer, slap en gaan uit elkaar staan, en de rozet verliest haar vorm. Geef haar in ons winterlicht, zwak van november tot februari, het zonnigste raam van het huis. Let echter op met een te bruusk terugzetten in de volle zon in de lente, wat het loof kan verbranden: laat haar geleidelijk wennen.

Water geven

Dit is het beslissende punt. Geef grondig water, laat dan het substraat volledig uitdrogen voor je opnieuw begint. In de praktijk komt dat neer op water geven om de tien tot vijftien dagen in de lente en de zomer, en nauwelijks eens per maand, of zelfs minder, in de winter. Steek een vinger in de grond: is die nog koel, wacht dan.

Leeg altijd de onderschotel en geef nooit water in het hart van de rozet, waar stilstaand water de wortelhals laat rotten. In ons vochtige klimaat is de klassieke fout om in de winter zoals in de zomer water te geven. Slappe, vergeelde en aan de basis doorschijnende bladeren wijzen op een teveel aan water en beginnende rot: dat is veel ernstiger en frequenter dan een watertekort, dat de aloë zonder morren opvangt.

Grond en verpotten

De aloë vereist een zeer doorlatend substraat. Gebruik een speciale potgrond voor cactussen en vetplanten, of meng gewone potgrond met een derde grof zand of perliet. Een terracottapot, die de kluit laat ademen en sneller droogt dan een plastic pot, is hier ideaal.

De pot moet absoluut doorboord zijn. Verpot in de lente om de twee of drie jaar, of wanneer de uitlopers de pot vullen. Kies een nauwelijks grotere pot: een groot volume aarde blijft te lang vochtig en brengt de wortels in gevaar.

Temperatuur en luchtvochtigheid

De aloë houdt van 18 tot 25 graden in volle groei en verdraagt hitte zonder probleem. Ze verdraagt koelte tot 10 graden, maar houdt geen enkele vorst uit: onder 5 graden bevriezen de met water gevulde bladeren en veranderen ze in brij.

Anders dan de meeste groene planten houdt de aloë van de droge lucht van de Belgische centrale verwarming, die haar oorspronkelijke klimaat nabootst. De echte valkuil van het koude seizoen is dus niet de droge lucht maar de vochtige kou: laat haar nooit in een onverwarmde veranda of nabij een ijskoud enkel beglaasd raam staan, zeker als de grond vochtig is.

Snoeien en onderhoud

De aloë wordt niet in de eigenlijke zin gesnoeid. Je verwijdert gewoon de verdroogde of beschadigde buitenste bladeren door ze aan de basis, gelijk met de stengel, af te snijden met een schoon mes. Het zijn altijd de onderste bladeren die het eerst verouderen, dat is normaal.

Om gel te oogsten snijd je een rijp blad van de buitenkant van de rozet en laat je eerst de gele, irriterende latex weglopen voor je het blad opent. De plant heelt zelf dicht op de snijplaats. Verwijder nooit te veel bladeren tegelijk, de plant heeft ze nodig om zich te voeden.

Ziekten en plagen

De aloë is weinig ziektegevoelig als je haar niet te veel water geeft. Het echte gevaar is de rot van de wortels en de wortelhals, veroorzaakt door een teveel aan water en een substraat dat niet doorlaat: slappe bladeren, een bruine en zachte basis, een muffe geur. Haal in dat geval de kluit eruit, snijd al het rotte weefsel weg, laat de wond een dag of twee drogen en verpot droog.

Wat plagen betreft, let op wolluizen, kleine witte wattige klontjes in de bladoksels, frequenter in de winter. Verwijder ze met een watje gedrenkt in verdunde brandspiritus. Rode spint blijft zeldzaam op deze vetplant.

Vermeerdering

De aloë vermeerdert zich heel gemakkelijk via haar uitlopers, die kleine rozetten die aan de voet van de moederplant groeien. Maak bij het verpotten in de lente voorzichtig een uitloper met enkele worteltjes los, laat de snede een dag of twee drogen zodat ze dichtheelt, en plant hem dan in een nauwelijks vochtig, doorlatend substraat.

Wacht een week voor de eerste watergift, zodat de wortels zich kunnen herstellen: een uitloper die meteen geplant en begoten wordt, rot vaak. Zaaien bestaat maar blijft traag en voorbehouden aan liefhebbers, het delen van de uitlopers is veel eenvoudiger en sneller.

Giftigheid

De doorschijnende gel uit de binnenkant van de bladeren wordt op de huid gebruikt, maar de gele latex net onder de schil is een krachtig laxeermiddel en veroorzaakt spijsverteringsklachten als je hem inslikt. De plant is giftig voor katten en honden. Eet geen blad zonder de gel van de latex te kunnen scheiden.

Onderhoudskalender maand per maand

De tips van Green Hub

• De grootste vijand van de aloë bij ons is niet de droogte maar een teveel aan water in de winter: bij twijfel niet gieten.
• Een terracottapot en een speciaal cactussubstraat drogen snel en beschermen de wortels tegen rot.
• Geef nooit water in het hart van de rozet: het water dat daar blijft staan laat de wortelhals rotten en doodt de plant.
• Voor je de gel op de huid gebruikt, laat je de gele latex onder de schil weglopen, die is irriterend en laxerend.