Kalanchoë

Standplaats en licht

De kalanchoë vraagt enorm veel licht. Het is de plant die het best in volle zon bloeit: geef hem de lichtste vensterbank van het huis, bij voorkeur op het zuiden. Zonder sterk licht leeft hij prima, maar blijft groen en weigert opnieuw te bloeien, wat vaak teleurstelt.

In de Belgische winter is het licht zwak en kort, dat is de echte rem. Schuif de pot dicht bij het zuidraam en wees niet bang voor de directe zon van het sombere seizoen, die verbrandt de plant in die periode niet. In de zomer warmt volle zon achter een raam sterk op: daar voorkomt een licht gordijn op de heetste uren dat het blad rood wordt of vlekken krijgt.

Water geven

Dit is waar de meeste kalanchoës worden gedood. Zoals elke vetplant slaat hij water op in zijn bladeren en haat hij overmaat. Geef pas water wanneer het substraat over meerdere centimeters goed droog is, maak dan royaal nat en laat het water weglopen. In de winter kan dat eens in de twee tot drie weken betekenen, niet meer.

Laat nooit water in de schotel staan. Permanent natte voeten laten de wortelhals en de wortels rotten, fout nummer één bij vetplanten bij ons, en de plant wordt vanaf onderen zacht voordat hij instort. Geef water aan de voet, niet op de bladeren of de bloemen, en wacht bij twijfel een dag langer: een kalanchoë verdraagt dorst veel beter dan overmaat.

Grond en verpotten

De kalanchoë wil een zeer doorlatend substraat. Een speciaal mengsel voor cactussen en vetplanten past hem perfect, of een goede potgrond verlicht met een derde grof zand of perliet. Het water moet er snel doorheen, nooit blijven staan.

Verpot in het voorjaar, na de bloei, in een amper grotere pot en vooral met een gat in de bodem. Een laag kleikorrels of grind onderin verbetert de afvoer verder. Een terracottapot, die de kluit laat ademen, is een goede keuze voor een plant die stilstaand vocht vreest.

Temperatuur en luchtvochtigheid

De kalanchoë voelt zich goed tussen 15 en 25 graden, precies de temperaturen van een Belgisch interieur, wat er een heel gemakkelijke kamerplant van maakt. Hij verdraagt ’s nachts wat frisheid maar stopt onder 10 graden.

Het kritieke punt is de vorst: deze plant is vorstgevoelig, hij wordt zwart en sterft zodra de thermometer de nul nadert. Zet hem van oktober tot mei nooit op de buitenvensterbank of het terras, en pas op voor direct contact van de bladeren met een ijskoude ruit tijdens winternachten. Wat vochtigheid betreft geen zorgen: hij verkiest de droge lucht van onze verwarmde huizen boven een klamme sfeer, sproeien is overbodig.

Snoeien en onderhoud

Het gewone onderhoud stelt weinig voor. Snoei de uitgebloeide bloemstelen tot aan hun basis zodra de bloei voorbij is: dat maakt de plant schoon en zet hem aan om opnieuw uit te lopen. Knijp af en toe de toppen van de stelen om een compacte, gedrongen vorm te houden, anders schiet de kalanchoë uit en wordt hij met de jaren vanaf onderen kaal.

Verwijder geleidelijk de zachte of verdroogde bladeren aan de basis. Een oude plant die uitzakt kan in het voorjaar flink worden teruggesnoeid: hij loopt goed weer uit, en de afgesneden stukken dienen als stekken. Stof de vlezige bladeren af en toe af met een droge doek zodat ze het licht goed opvangen.

Ziekten en plagen

Binnen is de kalanchoë weinig ziek, maar overmaat aan water blijft zijn vijand. Wortelhals- en wortelrot, bevorderd door een doorweekt substraat en de vochtige lucht van onze winters, uit zich in een basis die bruin wordt en verzacht. In dit stadium red je de plant door hem dringend te stekken vanuit een gezonde kop. Echte meeldauw, een witte vilt op de bladeren, kan verschijnen in een vochtige, slecht verluchte kamer.

Wat plagen betreft, let op wolluizen, die kleine witte wattige klontjes in de bladoksels, vaak op vetplanten binnenshuis: je verwijdert ze met een in brandspiritus gedrenkt wattenstaafje. Bladluizen tasten soms de tere bloemknoppen aan. Kleverig of gevlekt blad is het signaal om nauwlettend in de gaten te houden.

Vermeerdering

De kalanchoë vermeerdert zich heel makkelijk, een echt plezier. De stengelstek is de snelste: snijd een stuk van tien centimeter, verwijder de onderste bladeren, laat de snede een of twee dagen aan de lucht drogen zodat ze dichtgroeit, en plant dan in een amper vochtig, doorlatend substraat. De wortels komen in twee tot drie weken.

De bladstek werkt ook: leg een vlezig blad plat op potgrond, aan zijn basis ontstaat uiteindelijk een klein plantje. Neem deze stekken in het voorjaar of de zomer, wanneer licht en warmte het aanslaan bevorderen. Het is de eenvoudige manier om een oude, vermoeide plant te vernieuwen zonder iets te kopen.

Giftigheid

Giftig voor katten en honden. De hele plant bevat bufadienoliden, moleculen die op het hart inwerken. Een dier dat ervan eet kan braken, kwijlen, diarree en in ernstige gevallen hartritmestoornissen vertonen. Houd hem buiten bereik van dieren en jonge kinderen.

Onderhoudskalender maand per maand

De tips van Green Hub

• Om een kalanchoë opnieuw te laten bloeien, geef hem vanaf eind september zes weken lang veertien uur pikdonkere nacht per dag. Zonder die duisternis blijft hij groen en maakt hij geen knoppen.
• Geef bij twijfel geen water. Deze vetplant sterft aan wateroverlast, nooit aan dorst. Wacht tot het substraat over meerdere centimeters droog is.
• Zet hem in België nooit buiten, zelfs niet in de zomer op het terras: de minste koude herfstnacht doodt hem. Het is het hele jaar een kamerplant.
• Houd hem buiten bereik van katten en honden: zijn bladeren en bloemen zijn giftig voor hen en kunnen het hart aantasten.