Tijm

Standplaats en licht

Tijm wil de volle zon, zonder compromis. Het is een plant van de garrigue, het heeft de warmste en lichtste plek van de tuin nodig om zijn aroma’s te concentreren en compact te blijven. In de schaduw wordt het ijl, wordt het kaal en verliest het zijn geur.

Houd een talud, een rotstuin, de rand van een pad of een grote pot voor hem vrij, op een plek die de zon krijgt van het midden tot het einde van de dag. Hoe warmer en droger de plek, hoe beter het hem gaat. In een vochtig klimaat helpt deze maximale blootstelling aan de zon ook het blad snel te drogen na de regen.

Water geven

Tijm vreest een teveel aan water veel meer dan droogte. Eenmaal ingegroeid komt het in volle grond bijna zonder gieten toe, behalve tijdens langdurige grote hitte. Een tijm die vergeelt en aan de voet rot, lijdt bijna altijd onder een te vochtige bodem.

In pot laat u het substraat goed drogen tussen twee beurten en geeft u spaarzaam water. Het is het tegenovergestelde van de meeste kruiden: hier doodt het teveel aan water, niet het gebrek. In de winter geeft u het geen water, de regen volstaat ruimschoots en het risico ligt eerder bij een teveel.

Grond en verpotten

Drainage is de absolute sleutel voor tijm, in elk klimaat. Het heeft een arme, lichte, steenachtige of zandige bodem nodig waar het water nooit blijft staan. Een zware, kleiige, de hele winter met water verzadigde aarde doet het met zekerheid rotten.

Als uw grond zwaar is, plant de tijm dan op een heuveltje, meng er grind of grof zand door, of teel het in pot met een verlichte potgrond en een goede drainagelaag onderin. Vermijd elk teveel aan compost: tijm geeft het beste van zijn geur in een magere bodem, een te rijke bodem maakt het slap en flauw.

Temperatuur en luchtvochtigheid

Echte tijm is winterhard tot ongeveer min vijftien graden, USDA-zone 7, en verdraagt bij droge grond nog scherpere vorst. Het is dus niet de vorst die het bedreigt maar het vocht: een zachte, doorweekte winter is het fataler dan een koude, droge. Het koppel kou plus met water verzadigde bodem doet de wortels rotten.

Concreet komt een goed gedraineerde tijm de winter buiten zonder bescherming door. Het nuttige gebaar is niet het tegen de kou af te dekken maar te waarborgen dat zijn voeten niet in het water staan. In pot zet u het tegen een muur en verhoogt u de pot op klosjes zodat het water vrij wegloopt en niet als een blok rond de wortels bevriest. Dat is een punt dat tijm onderscheidt van de kruiden uit koele streken: men beschermt het tegen het water, niet tegen de vorst. Plotse dooi gevolgd door nieuwe vorst is gevaarlijker voor hem dan een stabiele koudeperiode.

Snoeien en onderhoud

Snoei de tijm elk jaar na de bloei, aan het begin van de zomer, door de stengels ongeveer een derde terug te snoeien zonder ooit in het naakte oude hout te snijden, dat niet meer uitloopt. Deze snoei houdt de plant compact en vol en vertraagt haar veroudering.

Een niet-gesnoeide tijm wordt kaal in het midden, wordt houtig en gaat met de jaren liggen. Een lichte maar regelmatige snoei verlengt duidelijk zijn levensduur. Vermijd snoeien in het najaar: de verse stengels zouden geen tijd hebben om hun hout af te rijpen voor de vochtige winter en zouden rotten.

Ziekten en plagen

Tijm is weinig ziektegevoelig wanneer het goed en droog geplant is. Zijn belangrijkste vijand is geen plaag maar wortel- en wortelhalsrot, veroorzaakt door een in de winter te vochtige bodem. Een plant die zwart wordt en plaatselijk uitdroogt, is bijna altijd slachtoffer van het teveel aan water, niet van een parasiet.

In slecht gedraineerde grond kunnen schimmels van het type Phytophthora de wortelhals en de wortels aantasten. De preventie is altijd dezelfde: drainage, zonnige ligging en gematigd gieten. Een onder de juiste omstandigheden geteelde tijm blijft jarenlang gezond zonder enige behandeling.

Vermeerdering

Tijm vermeerdert zich gemakkelijk door stekken en door delen. Neem in het voorjaar of de zomer halfhoutige stengelstekken van vijf tot acht centimeter, verwijder de onderste bladeren en plant ze in een zandig, net vochtig gehouden mengsel. De beworteling duurt enkele weken.

Afleggen is nog eenvoudiger: leg een lage stengel op de grond, bedek hem met wat aarde en laat het uiteinde uitsteken, hij wortelt vanzelf en scheidt zich daarna van de moederplant. Zaaien kan in het voorjaar maar is traag en minder soortecht. Een verouderende plant delen of stekken laat toe hem te vernieuwen voordat hij kaal wordt.

Onderhoudskalender maand per maand

De tips van Green Hub

• Drainage boven alles: onder een zachte, regenachtige winter is het het stilstaande vocht dat de tijm doodt, nooit de kou.
• Als uw grond zwaar en kleiig is, teel de tijm dan in een verhoogde pot of op een heuveltje van grind. Het haat natte voeten.
• Snoei na de bloei, nooit in het najaar, en zonder in het naakte oude hout te snijden dat niet meer uitgroeit.
• Doe er geen compost bij: tijm geeft zijn intensiefste geur in een arme, magere bodem, een rijke bodem maakt het flauw.