Buxus

Buxus sempervirens

BuitenFamilie: Buxaceae (Buxacées)Moeilijkheid: GemiddeldGiftigheid: zie hieronder
Dicht buxusblad, kleine glanzend donkergroene ovale blaadjes dicht opeen
Foto: Wikimedia Commons · CC BY-SA 3.0 at

Buxus (Buxus sempervirens) wordt in formele tuinen al generaties lang gesnoeid tot bollen, kegels en lage boorden. Hij trotseert kou en kalkhoudende grond zonder klagen, maar zijn reputatie als onverwoestbare plant heeft de voorbije vijftien jaar flinke deuken gekregen: de buxusmot en de buxusschimmel hebben hele hagen kapotgemaakt, en veel tuiniers zijn uiteindelijk overgeschakeld op Japanse hulst om weer rust te hebben.

Standplaats en licht

Buxus groeit even goed in volle zon als in de schaduw, dat is een van zijn grote troeven. In volle zon groeit hij dichter en houdt een gesnoeide vorm beter stand, maar het blad kan verkleuren tijdens koude, winderige winters. In de schaduw, zelfs diepe schaduw onder grote bomen, groeit hij trager maar blijft hij het hele jaar gezond en groen.

In een tuin die blootgesteld staat aan de overheersende koude winterwinden, kiest u best een beschutte plek of plant u een windscherm voor de meest blootgestelde buxusstruiken. Die lelijke oranje winterverkleuring komt bijna altijd door de combinatie van koude wind en zon boven bevroren grond.

Water geven

Een pas geplante jonge buxus heeft de eerste twee jaar regelmatig water nodig, terwijl de wortels zich diep vasthechten. Reken op een goede beurt water per week zonder regen tijdens het eerste seizoen, meer nog tijdens de warme, droge zomers die steeds vaker voorkomen.

Eenmaal gevestigd, verdraagt buxus droogte goed dankzij zijn diepe wortels, maar een gesnoeide vorm in pot of bak blijft kwetsbaar en vraagt in de zomer extra aandacht. Geef altijd water aan de voet, nooit over het blad: blijvend vocht op de bladeren is precies wat de schimmelziekte in de hand werkt.

Grond en verpotten

Buxus is niet kieskeurig over de grondsoort en verdraagt zowel kalkhoudende als licht zure grond even goed, zolang die goed draineert. Hij groeit trouwens spontaan op de kalkbodems van West-Europa.

Wat hij echt niet verdraagt, is water dat blijft staan rond de wortels: zware, verdichte grond die in de winter vocht vasthoudt bevordert wortelrot en verzwakt de plant tegen ziektes. Plant op zware grond bij voorkeur op een lichte verhoging of werk grof zand en compost in de grond bij het planten.

Temperatuur en luchtvochtigheid

Buxus is opmerkelijk winterhard: goed gevestigde exemplaren verdragen vorst tot min twintig graden. USDA-zone 6 tot 8 vormt voor deze soort dan ook geen enkel probleem, en op een windluwe plek houdt hij het zelfs in zone 5 vol.

Het echte gevaar komt van vorst gecombineerd met wind en winterzon, wat het blad uitdroogt en die typische laatwinterse verkleuring veroorzaakt. Schud na een zware sneeuwval voorzichtig de takken van een gesnoeide vorm los, zodat het gewicht de vorm niet blijvend vervormt.

Snoeien en onderhoud

Snoeien doet u best in de vroege zomer, nooit in volle zon of vochtig weer: beide omstandigheden bevorderen rechtstreeks de verspreiding van de schimmelziekte via verse snoeiwonden. Kies een droge, bewolkte dag, vroeg in de ochtend of laat in de namiddag.

Ontsmet uw snoeigereedschap systematisch met alcohol tussen twee planten, zeker als een ervan tekenen van ziekte vertoont: dat is de meest doeltreffende gewoonte om te voorkomen dat de schimmel zich van de ene struik naar de andere verspreidt doorheen een hele haag. Ruim het snoeiafval op en verbrand of verwijder het, laat het nooit ter plaatse composteren.

Ziekten en plagen

De buxusmot (Cydalima perspectalis) is sinds zijn aankomst in Europa eind jaren 2000 probleem nummer één geworden. Deze groene rups met zwarte kop vreet het blad kaal met een verontrustende gulzigheid en kan een volledige gesnoeide vorm in enkele dagen tijd volledig ontbladeren. Houd uw buxus in de gaten vanaf de hergroei tot de eerste koele nachten, met twee tot drie piekmomenten in de loop van het warme seizoen afhankelijk van de generatie.

Behandel bij de eerste tekenen, spinseldraden en groene uitwerpselen zichtbaar in het blad, met Bacillus thuringiensis, een bacterie die onschadelijk is voor andere insecten. Feromoonvallen die u vanaf het einde van de winter ophangt, laten toe de eerste vlinders vroegtijdig te detecteren en op tijd te behandelen. De tweede plaag, de schimmel Cylindrocladium buxicola (ook Calonectria pseudonaviculata genoemd), veroorzaakt bruine vlekken op de bladeren, een karakteristiek wit vilt aan de onderkant bij vochtig weer, en vervolgens een snelle bladval die een hele plant binnen één seizoen kan doden.

Vermeerdering

Stekken is verreweg de meest gebruikte manier om buxus te vermeerderen, en de betrouwbaarste voor een hobbytuinier. Neem in het hartje van de zomer halfhoutige stekken van ongeveer tien centimeter van het hout van dit jaar dat begint te verharden.

Verwijder de bladeren van het onderste derde deel, steek de stekken in een lichte mengeling van potgrond en zand, en houd ze schaduwrijk en koel tot ze wortelen, wat gezien de trage groei van buxus enkele maanden duurt. Reken op twee tot drie jaar voor u een jong plantje van verkoopbare grootte krijgt.

Giftigheid

Buxus is giftig voor mens en huisdier. Alle delen van de plant, ook de bladeren en takjes, bevatten alkaloïden, waaronder buxine, die bij inname maag- en darmklachten, braken en soms ernstige zenuwstoornissen veroorzaken. Houd jonge kinderen weg van snoeiafval dat op de grond blijft liggen en let op honden en katten die op de takjes zouden kunnen kauwen.

Klimaat en winterhardheid

Waar en in welk klimaat ze het doet

Eenmaal goed ingeworteld is buxus winterhard tot ongeveer min twintig graden, wat hem comfortabel in USDA-zone 6 tot 8 plaatst; op een plek die beschut ligt tegen koude wind houdt hij het zelfs in zone 5 vol. Kou is bijna nooit wat hem doodt. Die taaiheid, samen met een levensduur die honderdjarige exemplaren in oude tuinen laat staan, maakte hem overal tot de plant van de formele tuin: bollen, kegels en spiralen, messcherp gesnoeide boorden rond perken, lage hagen die de moestuin structureren.

Hij voelt zich het best in een zacht, vochtig zeeklimaat, waar hij spontaan op kalkbodems groeit, en hij verdraagt ook een uitgesproken koude landklimaatwinter zolang hij de droge wind ontloopt. De verkleuring van het blad op het einde van het koude seizoen is trouwens geen vorstschade: koude wind en laagstaande zon laten de bladeren verdampen terwijl de wortels vastzitten in bevroren grond. Een plek die beschut ligt tegen de overheersende koude winden volstaat om dat te vermijden. In een mediterraan klimaat of onder een hete, droge zomer vraagt hij weinig zodra hij geworteld is, maar de eerste twee jaar heeft hij doordringende watergiften nodig; voorbij zone 9 putten de warme nachten hem uit.

Wat de teelt echt verandert, is de zomervochtigheid. De buxusschimmel heeft enkele uren vloeibaar water op het blad nodig en temperaturen rond twintig tot vijfentwintig graden: onder een onweerachtige zomer vestigt hij zich in één seizoen. Zet de planten ruim uit elkaar, snoei bij droog weer, maak het blad nooit nat. De buxusmot op haar beurt volgt het warme seizoen overal waar ze zich gevestigd heeft, in Europa, in West-Azië en sinds kort in Noord-Amerika: houd de planten in de gaten vanaf de hergroei tot de eerste koele nachten. Waar beide voorkomen, hebben veel tuiniers hun oude buxus uiteindelijk vervangen door Ilex crenata, de Japanse hulst met buxusblad, die hetzelfde gesnoeide effect geeft zonder deze twee problemen.

Kweek je buxus?

Green Hub bewaart de gedateerde geschiedenis van jouw eigen plant: haar foto’s, haar groei, haar verpottingen. Een AI antwoordt specifiek over die van jou, niet over een generiek blad, gratis.

Identificeer mijn plant

Onderhoudskalender maand per maand

JanuariVolledige rust. Maak gebruik van het ijlere blad om het geraamte van een oude gesnoeide vorm te inspecteren en dode takken met de snoeischaar te verwijderen.
FebruariNog winterrust. Een goed moment om een nieuwe buxus met kale wortel of in container te planten, zolang de grond niet bevroren is, voor de groei weer op gang komt.
MaartHet sap komt weer op gang. Rond nog openstaande beplantingen af en werk wat rijpe compost in rond bestaande planten zonder de grond te verdichten.
AprilHang feromoonvallen op tegen de buxusmot: de eerste vlinders vliegen al deze maand en het is beter de schade voor te zijn dan erachteraan te lopen.
MeiDe nauwlettende opvolging tegen de mot begint. Controleer het hart van het blad wekelijks, spinseldraden en groene rupsen kondigen een beginnende aantasting aan.
JuniHet ideale moment om te snoeien, op een droge, bewolkte dag, nooit in volle zon. Blijf de mot in de gaten houden, de eerste generatie is deze maand vaak actief.
JuliDe beste periode om halfhoutige stekken te nemen. Houd mot en schimmelsymptomen in het oog, zeker na een periode van regen.
AugustusEen tweede generatie mot is in sommige jaren mogelijk, soms de meest verwoestende. Behandel met Bacillus thuringiensis zodra u de eerste schade ziet.
SeptemberDe laatste maand van echte waakzaamheid tegen de mot voor de groei in het najaar vertraagt. Een lichte opknapbeurt blijft begin van de maand mogelijk bij droog weer.
OktoberDe groei vertraagt. Ruim snoeiafval en bladresten rond de planten op om vochtige plekjes te vermijden die de schimmel in de hand werken.
NovemberLaatste kans om te planten voor de vorst invalt. Mulch licht rond jonge planten om de nog weinig ontwikkelde wortels te beschermen.
DecemberWinterrust. Controleer of er geen tak doorbuigt onder sneeuw of zware rijp en schud het blad indien nodig voorzichtig los.

De tips van Green Hub

  • Laat de waakzaamheid tijdens het hele warme seizoen nooit verslappen: de buxusmot kan een jarenlang gevormde gesnoeide vorm in minder dan een week kaalvreten.
  • Snoei altijd op een droge, bewolkte dag, nooit na regen of in volle zon: dat is de eenvoudigste gewoonte om de schimmelziekte af te remmen.
  • Als uw buxus ondanks alle zorg blijft achteruitgaan, overweeg dan Ilex crenata: de Japanse hulst geeft hetzelfde gesnoeide effect zonder mot en zonder schimmel.
  • Ontsmet de snoeischaar tussen elke plant met alcohol: zo verspreidt de schimmelziekte zich het vaakst van de ene buxus naar de andere.

Bijgewerkt op

Hoe deze fiche geschreven is

Geschreven voor Green Hub met hulp van taalmodellen en daarna nagelezen. Ze geeft richtlijnen om te tuinieren, geen professioneel advies: twijfel je of een plant giftig is voor een kind of een dier, vraag het aan een dierenarts, een arts of het Antigifcentrum.