Margriet

Standplaats en licht

De margriet wil volle zon om overvloedig te bloeien. Plant ze op de meest open plek in de tuin, aan de rand van een bloemenweide, in een border of aan de voet van een lage haag. Ze verdraagt lichte halfschaduw, maar de bloei lijdt daar duidelijk onder, met minder bloemen en stengels die zich naar het licht rekken en daardoor slap worden.

In de streek van Herve, waar de zomers eerder koel en vaak bewolkt blijven, kan je best niet zuinig zijn met zon. Een plek op het zuiden of westen, ver van grote bomen, geeft haar de beste kansen om al vanaf mei te bloeien en tot in de herfst door te gaan als je haar op het juiste moment terugsnoeit.

Water geven

Eens goed ingeplant, stelt de margriet zich ruimschoots tevreden met regenwater. Het is een weideplant, gewend aan bodems die ’s zomers uitdrogen, en te veel water schaadt haar eerder dan dat het helpt, want de stengels rekken zich, worden slap en gaan bij de eerste windvlaag plat liggen.

Alleen in het eerste jaar, zolang de wortels zich nog niet goed hebben gevestigd, helpt af en toe water geven bij langdurige droogte de jonge plant om goed te starten. Daarna mag de gieter gewoon blijven staan. De margriet redt zich prima alleen, zelfs in droge zomers, en net dat maakt haar zo’n betrouwbare keuze voor een border die je niet voortdurend in de gaten wilt houden.

Grond en verpotten

De margriet is niet kieskeurig over de aard van de grond, en dat is meteen een van haar grote troeven. Ze groeit even goed in schrale, stenige grond als in gewone tuinaarde, zolang die maar goed doorlaatbaar is. Een te stikstofrijke bodem zet haar aan om veel blad te vormen ten koste van de bloemen.

Het enige waar je op moet letten, is de drainage. Ze verdraagt geen blijvende natte voeten in de winter, dat doet de wortelstok rotten. Op zware, kleiachtige grond, zoals rond Herve vaak voorkomt, voorkomt wat zand of grof grind door de plantgrond gemengd heel wat teleurstelling.

Temperatuur en luchtvochtigheid

De margriet is onder ons klimaat volledig winterhard en trotseert elke winter, ook de strengste, zonder problemen. Eens goed gevestigd verdraagt ze zonder mankeren vorst tot ver onder de min vijftien graden, wat haar tot een betrouwbare keuze in volle grond maakt, in tegenstelling tot haar nichtje de struikmargriet, die wel gevoelig is voor vorst.

Ze houdt van matig warme zomers, zoals we ze kennen in de streek van Herve, en verdraagt koelere, nattere periodes goed. Aanhoudende grote hitte daarentegen kan de bloeiperiode verkorten, de plant gaat dan sneller in zaad.

Snoeien en onderhoud

Verwijder uitgebloeide bloemen naarmate ze verschijnen, door de steel net boven een blad of een zijscheut af te knippen. Dit eenvoudige gebaar, het dode koppen verwijderen, voorkomt dat de plant haar energie in zaadvorming steekt en verlengt de bloeitijd duidelijk.

Na de eerste grote bloeigolf, meestal eind juni of begin juli, snoei je de hele plant terug tot een tiental centimeter boven de grond. De margriet loopt dan weer uit vanuit de voet en levert vaak een tweede, bescheidener maar welkome bloei op in de nazomer.

Ziekten en plagen

De margriet is een robuuste plant, weinig gevoelig voor ernstige ziektes. Het voornaamste probleem is echte meeldauw, die witte waas die soms in de nazomer op het blad verschijnt, vooral in seizoenen met afwisselend warm en vochtig weer. Het blijft meestal onschuldig en verhindert de plant niet om het jaar erop opnieuw te bloeien.

Bladluizen nestelen zich soms in het voorjaar op de jonge scheuten en bloemknoppen, zonder grote gevolgen zolang de kolonie klein blijft. De bladmineerder, die zichtbare gangetjes in het blad graaft, treft de margriet af en toe zonder haar overleven in gevaar te brengen. Een goed doorlatende bodem blijft de beste bescherming tegen wortelrot.

Vermeerdering

De margriet zaait zichzelf spontaan uit als je aan het einde van het seizoen een paar bloemen in zaad laat gaan. Het is vaak de eenvoudigste manier waarop ze zich vanzelf verspreidt in een border of een bloemenweide, zonder dat jij er iets voor hoeft te doen.

De plant delen blijft de meest betrouwbare methode om snel nieuwe planten te krijgen die identiek zijn aan de moederplant. Graaf de pol om de twee à drie jaar, in het voorjaar of najaar, uit en verdeel ze met een spade in meerdere stukken, waarbij elk stuk wortels en enkele scheuten moet behouden. Het is ook de beste manier om een pol krachtig te houden, want het midden raakt met de jaren uitgeput en bloeit dan minder goed.

Onderhoudskalender maand per maand

De tips van Green Hub

• Verwijder uitgebloeide bloemen naarmate ze verschijnen. Dit eenvoudige gebaar verlengt de bloeitijd duidelijk, van mei tot in de herfst.
• Deel de pol om de twee à drie jaar, in het voorjaar of najaar, om ze krachtig te houden. Het midden raakt met de jaren uitgeput en bloeit minder goed.
• Verwar de echte veldmargriet niet met de struikmargriet (Argyranthemum) die in het voorjaar in tuincentra verkocht wordt. Die laatste is vorstgevoelig en wordt in pot gekweekt, terwijl de echte margriet een onverwoestbare vaste plant in volle grond is.
• Laat aan het einde van het seizoen een paar bloemen in zaad gaan als je wilt dat ze zichzelf uitzaait in de border of de weide.