Erwt

Standplaats en licht

De erwt wil volle zon om goed gevulde peulen te geven. Geef haar een open hoek, zonder slagschaduw, waar ze geniet van het ochtendlicht dat de dauw snel droogt. Een te warme en beschutte stand in volle zomer speelt haar parten, maar in de lente is dat bij ons niet het probleem.

Wat het meest telt, is een luchtige plek. De klimmende variëteiten klimmen tot anderhalve meter en meer, de lage blijven laag maar winnen altijd bij een beetje steun. Een goed belichte, geventileerde rij beperkt de echte meeldauw op het einde van de cyclus.

Water geven

Bij het zaaien en tijdens de opkomst volstaat de frisse lentegrond meestal, zonder water te geven. De erwt houdt niet van te veel water bij de start, wat het zaad laat rotten voor het kiemt. Je laat de aprilregen het werk doen.

Alles verandert vanaf de bloei en de vorming van de peulen. Dan drinkt de plant en dan telt het water geven echt: een watertekort in dit stadium geeft platte peulen en weinig zaden. Geef water aan de voet, regelmatig, zonder het blad nat te maken om bij droog en warm weer de echte meeldauw niet te bevorderen.

Grond en verpotten

De erwt vraagt een frisse, losse en goed doorlatende grond. Ze vreest zowel de droogte als het stilstaande water. Een gewone tuingrond past haar, op voorwaarde dat hij op het moment van zaaien niet met water verzadigd is, anders rotten de zaden.

Vooral geen stikstofbemesting. Het is een peulvrucht: haar wortels dragen knolletjes die dankzij bacteriën de stikstof uit de lucht binden. Ze voedt zich dus zelf met stikstof en verrijkt de grond zelfs voor de volgende teelt. Een stikstofgift laat haar in het blad schieten, ten koste van de peulen. Een niet te arme grond, hooguit wat rijpe compost, en dat is alles.

Temperatuur en luchtvochtigheid

De erwt is een groente van het koele seizoen, in tegenstelling tot de boon. Ze kiemt vanaf 8 tot 10 graden, groeit goed tussen 10 en 18 graden, en verdraagt kleine vorst zonder te kikken, vooral de rondzadige variëteiten, de winterhardste. Dat is wat toelaat ze in België vroeg te zaaien.

Haar echte vijand is de hitte. Boven 25 graden mislukt de bloei, vormen de peulen zich niet meer en raakt de plant uitgeput. Daarom zaait men bij ons vroeg: de oogst moet voorbij zijn voor de sterke hitte van juli en augustus. Een te laat gezaaide erwt geeft weinig.

Snoeien en onderhoud

De erwt wordt niet gesnoeid. Het onderhoud komt vooral neer op de steun: zodra de jonge planten hun eerste ranken tonen, plaats je het rijshout of het gaas voor de klimmende variëteiten. De ranken klampen zich vanzelf vast, je moet ze alleen de eerste dagen begeleiden. De lage variëteiten staan bijna rechtop, een rij takjes of een klein net helpt ze om niet om te vallen.

Schoffel en wied aan de voet om de grond proper en fris te houden, en aanaard de jonge planten lichtjes om ze te verankeren. Oogst regelmatig, om de twee of drie dagen in het volle seizoen: het plukken van de rijpe peulen zet de plant aan om nieuwe te vormen en verlengt de productie duidelijk.

Ziekten en plagen

De echte meeldauw is de meest voorkomende ziekte, vooral op het einde van het seizoen wanneer het weer warm en droog wordt. Hij bedekt het blad met een wit melig vilt en verzwakt de plant. Vroeg zaaien om voor die periode te oogsten, de rijen verluchten en aan de voet water geven in plaats van op de blaadjes beperken het probleem duidelijk.

Wat plaaginsecten betreft, legt de erwtenmot in de bloemen en haar kleine wormpjes komen bij het doppen in de peulen terecht, een grote klassieker. Bladluizen koloniseren de jonge scheuten. Maar de echte kwalen van de Belgische lente zijn de vogels die de zaden opgraven en de jonge zaailingen uittrekken, en de slakken die de kiemplantjes bij vochtig weer opvreten. Bescherm de zaaiingen vanaf het in de grond brengen.

Vermeerdering

De erwt wordt rechtstreeks ter plaatse gezaaid, zonder verspenen, wat haar eenvoudig maakt. Zaai in potjes van vier tot vijf zaden om de dertig centimeter, of in een lijn met de zaden op drie tot vier centimeter uit elkaar, twee of drie centimeter diep. Dun weinig of helemaal niet uit: de erwt groeit graag wat dicht, in een pol, wat haar helpt zich staande te houden.

Je kunt ook je eigen zaden winnen. Laat op het einde van het seizoen enkele mooie peulen volledig aan de plant drogen, dop ze en bewaar de zaden droog. Ze zaaien zich het volgende jaar opnieuw uit, op voorwaarde dat je van een niet-hybride variëteit vertrekt.

Onderhoudskalender maand per maand

De tips van Green Hub

• Zaai vroeg, vanaf maart wanneer de grond opdroogt. De erwt houdt van de frisheid en haat de hitte: hoe later je zaait, hoe minder je oogst.
• Nooit stikstofmeststof. Het is een peulvrucht die haar eigen stikstof bindt en de grond zelfs verrijkt voor de volgende teelt.
• Bescherm de jonge zaaiingen tegen de vogels vanaf het in de grond brengen, met een net of takken. Ze zijn dol op de zaden en de kiemplantjes.
• Oogst om de twee of drie dagen in het volle seizoen. Regelmatig plukken zet de plant aan om nieuwe peulen te vormen.